KSKKoninklijke Sportkring Bree

Geschiedenis:

SK BREE (Sportkring Bree) is opgericht in 1936. Toen het 50-jarig bestaan passeerde, kreeg men de “K” van Koninklijke toegevoegd zodat de officiële benaming KONINKLIJKE SPORTKRING BREE geworden is.

De eerste wedstrijden werden gespeeld op “’t STIFT”, men verhuisde dan enkele jaren naar “de VOSTERT” om tenslotte terecht te komen aan de “ BOCHOLTERSTRAAT”, nu ongeveer 45 jaar geleden. Vandaag vindt men er een mooi stadion met een capaciteit van ongeveer 5.000 toeschouwers, een tribune met 800 zitplaatsen, een overdekte staantribune, een prachtige kantine met ruim zicht op de terreinen en een gezellig clubhuis.

Het geheel met vijf terreinen om te spelen of te trainen, momenteel verruimd met de terreinen van de stad aan de sporthal, geven samen een accommodatie om fier op te zijn.

 Op sportief gebied was SK Bree gekend als de nestor van tweede provinciale. Liefst 32 jaar ononderbroken speelde men inderdaad in deze reeks, een prestatie op zich !

Met een geweldige lichting van eigen spelers (10 van de 11 basisspelers waren van Bree) kon men onder leiding van speler-trainer Mathieu Meyers voor het eerst doorstoten naar het nationale voetbal: vierde nationale in 1970 ! 

De grote ploegen kwamen al snel de talenten wegkopen: Jaak Dreesen (Lierse), Jos Janssen samen met Bère Millen (Waterschei) en Johan Coninx (Beveren) waren de eerste maar zeker niet de laatste vertrekkers die het bovendien hogerop ook nog konden waarmaken !

Heel even een stap terug maar onder Gerard Joosten (ook speler-trainer)kon men de verloren plaats weer snel terug innemen. Sterker nog, ondanks het vertrek van Luc Dreesen (Berchem), Tony Conix (Waterschei) en Eddy Lemmens (Club Luik) klopte men steeds nadrukkelijker aan de poort van derde nationale.

Onder speler-trainer Guy Raskin (oud internationaal en ex-speler van Standaard en Beerschot) kon men in 1975 de toch wel historische stap naar derde nationale zetten. Jefke Christiaans, Jos Geebelen, Leon Loconsole, Cois Smeets, Richard Coninx, Rik Jansen, Piet Gerits, Jaak Donné, Leen Kiers, Jaak Raemaekers, Gerard Smeets en Jean Schouteden waren de mannen die hier voor zorgden !!!

 Helaas, na vier seizoenen moest men terug naar het vagevuur van vierde nationale (1980), erger nog, in 1985 kwam men weer terecht in het provinciale voetbal. ..1988 was zelfs het dieptepunt waar ksk Bree zich op de laatste speeldag, met meer geluk dan kunde, gelukkig kon redden in eerste provinciale.

 Onder het voorzitterschap van Martin Das werden nieuwe bronnen gezocht en gevonden: CLUB 90 werd opgericht. Deze extra middelen zorgden voor de juiste richting: terug naar boven. Willy Reynders (huidig TD van Rac.Genk) kon het juist niet waar maken, maar in 1991 was het speler-trainer Marcel Knevels die de hoofdvogel kon afschieten : kampioen en weer naar vierde. De onvergetelijke slotwedstrijd in Gruitrode (denk aan de aardbeving die nacht in Bree ) kan niemand vergeten. Ook in deze periode kon KSK Bree zijn zonen uitzenden : Kurt Dreesen naar Rac Genk, Sven Geyens en Erwin Nies naar Club Brugge !

Er komen is iets, er blijven iets anders! Het seizoen 96-97 (Louis Schoonbrood) was bingo: terug naar beneden. Gelukkig heeft KSK Bree één groot punt: niet te lang zeuren, vastpakken en weer timmeren aan de weg naar boven. Eerst een overgangsjaar met Guy Claes, dan een fantastisch jaar zonder promotie met Franco Canale (69 punten en 99 doelpunten ) met tenslotte in 1999-2000 een promotie onder trainer Franco Canale via de eindronde.

Mooie liedjes duurden ook nu niet lang : 2001-2002 weer naar beneden. De geschiedenis herhaalde zich gelukkig. Onder trainer en oud-speler Toon Heylen werd opnieuw naar boven gewerkt: het tweede jaar (2003-2004) kampioen met veel overtuiging! Een sterke ploeg die ook in bevordering onmiddellijk in de bovenste regionen te vinden was. Maar eens te meer was er een rotseizoen dat alles om zeep hielp . Noch Johan Houben, noch Fons Moons noch Guido Stulens konden in het seizoen 2006 -2007 de meubelen redden…..opnieuw naar beneden !

Men zou er wanhopig van worden, niet bij KSK Bree! Met een nieuwe voorzitter (Michel Pietersil) en een nieuwe trainer (oud speler) Stefan Vanderhoydonk staat men na 20 speeldagen alleen aan de leiding! Men zou het seizoen 2007-2008 echter eindigen op een tweede plaats. En in de eindronde lukt het ook net niet.

Het seizoen 2008-2009 verliep daarentegen  perfect : dertig zondagen aan de leiding en een verdiende titel met de verhoopte promotie als beloning. De trainer wenste echter de stap naar het nationaal voetbal  niet samen met zijn kampioenploeg te zetten. Hij nam afscheid van KSK Bree in schoonheid zodat een nieuwe trainer moest gezocht worden. Het was aan Ivo Bernaerts ,  jeugdcoördinator van de vorige twee seizoenen, die er in lukt om KSK Bree twee jaar in vierde nationale te houden. Zelfs maar één puntje te kort om mee te doen aan de eindronde voor bijkomende stijger naar derde...mooi!

Ook Ivo hield het na vier jaar KSK Bree voor bekeken. Iedereen kijkt nu uit hoe de nieuwe trainer, Jos Meykens, het erg jonge KSK Bree in vierde klasse laat presteren.

Dit was was zonder meer veel beter dan verwacht. Jos slaagde er zelfs in om, dankzij een zeer sterk competitieslot, de eindronde voor bijkomende stijger te behalen. Het was na de eerste ronde,verplaatsing naar Charleroi, helaas reeds afgelopen. Om gezondheidsredenen was de liefde tussen Jos Meykens en KSK Bree, maar één seizoen lang: jammer!

 KSK Bree moest op zoek naar een vervanger. De keuze viel, voor velen verrassend, op een oude bekende: Franco Canale! Hij was reeds vroeger (vanaf 98-99) succesvol in Bree. Franco bleef toen drie en een half seizoen en lukte enerzijds een promotie naar bevordering, maar bewees anderzijds ook niet bang te zijn om jongeren voor de leeuwen te gooien ! Het is weer “wait and see” !

De geschiedenis herhaalt zich blijkbaar. Ook nu is het eerste seizoen van Franco Canale een voltreffer. Eindigen op een derde plaats met spelen van de eindronde voor bijkomende stijger : ver, heel ver boven de verwachtingen. Iedereen kijkt dan  ook met veel verwachting uit naar de bevestiging in 2013-2014!

Helaas, de relatie tussen spelers en trainer verzuurde …..zijn manier van doen, ondanks prachtige resultaten met onervaren spelers,  was blijkbaar niet meer van deze tijd. De zaak escaleerde en Franco hield de eer aan zich zelf : KSK Bree was belangrijker dan zijn eigen ego en hij stapte op. De voor dit niveau nog onervaren trainer, oud-speler Sven Geyens, kwam het roer over nemen. Het behoud werd snel verzekerd, maar door de 1 op 12 was het een einde in mineur. Men moest de rol lossen en geen eindronde deze keer.

Met een vernieuwde spelersgroep en een aangepaste technische staf, krijgt trainer Geyens Sven alle vertrouwen om met een propere lei 2014-2015 aan te vatten.